John zal nooit meer aan de rand van de oever zitten. Hij zal geen sterke verhalen meer vertellen. Hij zal zijn net niet meer uitgooien, en zoals zijn vissersnet nu leeg zal blijven, vullen onze ogen zich vandaag met tranen.

Ik denk dat hij verrast zou zijn dat er zoveel mensen samen gekomen zijn om om hem te rouwen. John was nu eenmaal een stille man. Hij hield van de eenzaamheid tijdens het vissen. Hij hield ervan om één te zijn met de natuur. Het zou niet in hem opgekomen zijn dat hij zo geliefd was, dat we hem zo zouden missen. Maar het feit dat er vandaag zoveel mensen samen gekomen zijn, zegt meer over hem en zijn vriendelijkheid, dan welke toespraak dan ook.

John, weet je, was een man die zijn goede daden verrichtte en veel mensen hielp zonder daar al te veel ophef over te maken. Toch denk ik dat bijna iedereen die hier vandaag aanwezig is iets van die vriendelijkheid en behulpzaamheid heeft ontvangen. Misschien heeft hij u een boek geleend dat een belangrijke betekenis kreeg in uw leven. John was een fervent lezer en hield ervan om nieuwe ontdekkingen met anderen te delen. Misschien heeft hij u geholpen om uw auto te repareren, want hij is een expert op het gebied van motoren. Misschien was hij uw collega en hielp hij u op kantoor, of bleef hij langer om u te helpen bij het afmaken van extra werk. Misschien gaf hij blijk van zijn erkenning door een klein gebaar of een paar woorden die veel voor u betekenden.

Er was echter één ding dat hij nooit deed: hij zong nooit op feestjes. Hij had geen musikaal gehoor en floot zelfs vals. Hij zei vaak dat hij wenste het talent te hebben om te kunnen zingen. Hij genoot ervan om te luisteren naar het gezang van de vogeltjes en het geluid van een stromende rivier.

Hij hield van kinderen en zij van hem. Deze verlegen man had geen enkel probleem om te comuniceren met een 4-jarige. Kinderen zijn nu eenmaal de beste in het inschatten van iemands karakter. Misschien kunnen zij zich niet uitdrukken met woorden als vriendelijkheid, fatsoenlijkheid en eerlijkheid; zij wisten gewoon dat John een goed mens was.

John zou nooit de prijs hebben gekregen voor de Ondernemer van het Jaar. Hij nam geen risico?s of snelle beslissingen. John wilde alle mogelijkheden vantevoren voorzichtig afwegen. Maar als hij zich eenmaal voor iets inzette deed hij dat met hart en nieren. Je wist altijd precies waar je aan toe was met John.

Vandaag rouwen veel mensen om zijn dood. Natuurlijk zal zijn familie hem het meest missen. Ik hoop echter dat het een troost voor hen is dat zij niet alleen staan, dat vele anderen hem ook missen voor vele verschillende redenen. Zijn familieleden wisten dat hij zeer gerespecteerd werd, maar het schenkt voldoening om te zien hoeveel andere mensen John oprecht zullen missen.

Ik zal hem persoonlijk vooral missen vanwege zijn grote kennis van zaken. Elke keer dat ik graag iets wilde weten of twijfels had, vroeg ik het aan John. De kans was groot dat hij een antwoord voor me had. En als hij het niet wist, zocht hij het voor me uit. Ik zal hem ook missen tijdens onze wandelingen. Ook hij hield van wandelen en zijn observaties en grote kennis van de natuur maakte elke trip uniek en onvergetelijk. Ik zal hem vooral missen als vriend, want zulke goede vrienden als John ontmoet je maar heel af en toe in het leven.

Iemand die zo nauw aan de natuur verbonden was als hij wist als geen ander dat het leven een cyclus is, dat er altijd een nieuwe lente in aankomst is. Elke keer dat ik naar de golven van het meer kijk, denk ik aan hem, en de herinneringen aan hem maken me verdrietig. Maar de gedachten aan een nieuwe lente geeft ons weer kracht om verder te gaan.

(Indien van toepassing) Jezus Christus riep de vissers op om hem te volgen. Vandaag ben ik zeker dat John zijn plaats onder hen heeft ingenomen.